میوه درخت نخل در انواع مختلف

میوه درخت نخل در چه شرایطی پروش پیدا می کند؟ آیا می دانید میوه نخل و خرما بصورت کلی دارای چه مشخصاتی می باشند؟

کشور ایران بعنوان دومین تولید کننده خرما در جهان، هرساله مقدار قابل توجه ای از انواع خرمای مرغوب را روانه بازار بین المللی می کند. خرمای برداشت شده از نخلستان های ایران، از انواع متعتددی تشکیل شده اند. باغات نخل و خرما که غالبا در جنوب کشور ایران قرار دارند، در فصل های مشخصی از سال شورع به برداشت شده و در فصل هایی به پرورش نخل در نخلستان رسیدگی می شود.
در فصل بهار زمین نخلستان را شخم می زنند تا اگر گیاه هرز و زیانباری روییده باشد ار بین برود و در تابستان نیز به همین صورت عمل می کنند. در فصل پائیز پس از چیدن خرما، باید زمین نخلستان مجدد شخم زده شود و اهمیت این نوبت از دو نوبت قبل بیشتر است.
متخصصان می گویند که شخم زدن نخلستان پس از برداشت خرما، باید هر ساله تکرار شود اما شخم بهار و تابستان را می توان هر چند سال یکبار انجام داد.

هرس و ثمر دهی درختان خرما

درختان نخل مانند دیگر درختان نیاز به هرس دارند. در نخل باید شاخه های آویزان پایین را برید و شاخه انتهایی را چنانچه خشک شود، قطع نمود. این عمل برای نخل ۱۵ ساله به بعد باید هر سه الی چهار سال یکبار انجام شود. البته می بایست کمی از شاخه را که به درخت متصل است باقی گذاشته شود و صدمه ای به ساقه متصل نکرد.
اگر میوه درخت در یک سال زیاد شد و ثمر برداشت، سال بعد محصول کمتری خواهد داد. لذا بهتر است که بطور متوسط شش الی دوازده خوشه بر روی درخت بماند (با توجه به بزرگی یا کوچکی خوشه) و برای بریدن خوشه های اضافی هر چقدر نزدیک تر به مغز ساقه بود، آن خوشه می بایست بریده شود.

میوه درخت نخل

میوه درخت نخل، خرما است. طول خرما بیشتر از قطر آن، مقطعش دایره و سه جداره دارد. جدار نازک خارجی، جدار وسط (گوشت خرمای رسیده)، جدار داخلی، غشایی که بوسیله پوست سخت دندانه ای سلولزی به شاخه خوشه متصل گشته است.

خرما تک هسته ای و طول هسته آن زیادتر از عرضش است و از یک طرف بریدگی دارد. جنس هسته خرما سخت و سلولزی است.

این هم بخوانید: خرما میوه سلامت و برکت

شگفتی هایی از درخت خرما

• تقریبا تمامی میوه ها را می توان در شرایط رویش نخل به عمل آورد. اما میوه درخت نخل در شرایط آب و هوایی که میوه های دیگر در آن می رویند به عمل نمی آید.
• معدل عمر یک درخت نخل بین صد سال تا دویست سال است. پایه ماده نخل ممکن نیست بارور شود مگر اینکه بوسیله پایه درخت نخل نر تلقیح (گرده افشانی) شود. بطوری که یک درخت نخل نر می تواند ۱۰۰ درخت نخل ماده را بارو کند.
• خرما یا میوه درخت نخل در مواردی به حیوانات شباهت دارد بطوری که اگر آب از سرش بگذرد، غرق می شود. در دود زیاد خفه می شود و اگر ضربه ای به دل آن وارد شود می میرد.

علاوه بر موارد یاد شده، دوران باروری درخت نخل شبیه انسان است و دورانی دارد که در آن هم قابل تلقیح بوده و هم محصول می دهد. قبل از این دوره، زمان کودکی و بعد از آن دوران جوانی و عهد پیری و فرسودگی است که بار و ثمری نخواهد داد.

تلقیح (گرده افشانی) خرما به چند طریق

روش اول تلقیح خرما

در پایه خرمای نر یک قسمت غلاف دار وجود دارد که عذق (اسپارت) نامیده می شود. که بطور طبیعی پس از تکامل غلاف آن باز شده و یا تحت تابش نور آفتاب باز می شود. همانگونه که گلها پولن و گرده دارند، عذق (اسپارت) نیز گرده دارد. که دانه های گرده را درون کیسه ای جمع آوری کرده و روی مادگی نخل ماده می ریزند. و اگر عذق ماده باز نشده باشد می بایست با تیغ آن را باز کرده و دانه های گرده را بر آن ریخت تا عمل تلقیح صورت گیرد.

لازم به ذکر است که عملیات لقاح از اول فروردین ماه به بعد صورت می گیرد و اگر باران ببارد و گرده ها را از روی عذق ها بشوید بایست مجدد این عملیات تکرار شود.

روش دوم تلقیح خرما

در این روش می توان خوشه های نخل نر را در میان خوشه های نخل ماده گذاشته تا لقاح و گرده افشانی ممکن شود.

روش سوم تلقیح خرما

نوعی از تلقیح به وسیله باد صورت می گیرد. بدین صورت که در درخت های بسیار بلند و نزدیک به هم، باد گرده ها را از عذق نر به عذق ماده می رساند. البته محصول این نوع تلقیح کم بوده و چندان هم مرغوب نیست. علاوه بر موارد یاد شده انواع دیگری از تلقیح بر روی نخل های گوناگون انجام می دهند.

برخی معتقدند برای هر صد درخت خرمای ماده، چهار درخت خرمای نر لازم است. طول درخت خرما بطور متوسط بیست متر می باشد و گاهی تا ۲۵ الی ۳۶ متر هم می رسد. ساقه خرما در برخی از قسمت ها دارای قطر بیشتری بوده و در برخی از نقاط قطر آن بلافاصله کمتر نیز می شود.

قسمت های نازک در ساقه نشانه سال هایی است که تغذیه درخت، خوب انجام نگرفته است و نقاط قطور نشان دهنده سال های خوب برای درخت می باشد. از شگفتی هاست که هرگاه بر نخل پر از محصول و بر میوه درخت نخل باران ببارد، خرما های زیبا تر و فساد نا پذیر به دست می آید که با شستشوی مصنوعی این حالت ممکن نیست.

طریقه کاشتن درخت خرما

بچه درخت خرما که فسیل نام دارد، را با دقت از کنار مادرش جدا می کنند. البته باید مراقب بود که قاعده بچه خرما (نوچه) طوری جدا شود، که آسیبی به پایه اصلی وارد نسازد و عذق مخصوص بچه خرما که به آن فطامه می گویند و در قاعده آن قرار دارد، آسیب نبیند، تا قابل کشت باشد. سن مادر از پنج سال به بیشتر باشد و همین طور مراعات جنبه های دیگر. در این صورت درخت پس از سه سال و حداکثر هشت سال محصول خواهد داد و میوه درخت نخل برداشت می شود.

بچه خرما را باید از نخلی که سیراب بوده و محصول خوب می دهد، جدا ساخت و آن را در جایی که آفتاب گیر باشد، کاشت. جهت کاشتن نخلی جدید باید حفره ای به قطر و عمق سه قدم و فاصله حفره شش متر آماده ساخت. این امر باید یک ماه قبل از کاشتن نخل صورت گیرد. حفره را باید از خاک سطح زمین که آفتاب و اکسیژن فراوانی به آن رسیده، پر کرده و با کود حیوانی مخلوط نمود و تا مدتی آبیاری نمود. در زمان زراعت باید پانزده سانتی متر خاک بر سطح گودال پر شده ریخت و نخل را در آن قرار داد.

شیوه آبیاری درختان نخل بدین صورت است که ابتدا تا مدت سه روز آب داده می شود. بعد هر سه روز یک بار این کار انجام شده و بعد هر هفته یک بار و بعد طبق معمول آبیاری انجام می پذیرد.